Houten balkenplafond egaliseren

Droogstortlaag en droge dekvloer zorgen bij een houten balkenplafond niet alleen voor hoogteverefffing, maar garanderen ook rust. Het kraken van het hout blijft uit, terwijl tegelijkertijd goede ondervloer en warmteisolatie wordt bereikt.

De klassieke houten plafondbalken waren tot 1960 de overheersende plafondvorm en worden daarom vaak aangetroffen bij oudbouw. Lange tijd werden zij verdrongen door geschoeiingsvloeren van beton, tegels, staal en cement. Vandaag wint de houten balkenplafond aan betekenis vanwege zijn talrijke positieve eigenschappen. Bij nieuwbouw wordt het vooral gebruikt bij geprefabriceerde huizen in houtbouwwijze.

Soorten houten balkenplafonds

Een houten balkenplafond bestaat uit rechthoekige balken die zijn bedekt met een houten beschot of een houten plaat.

In principe zijn er twee soorten houten plafonds: Bij het zogenaamde gevulde plafond zijn de balken zichtbaar, waardoor het om esthetische redenen graag wordt gekozen. De vulling, dus de ruimte tussen de balken, is ofwel gevuld met leem ofwel bekleed met houten planken. Bij het gesloten plafond worden de houten balken verborgen onder een houten bekleding of met geschikte bouwplaten zoals leembouwplaten of gipsplaten.

Voor- en nadelen van houten balkenplafonds

Bodenuitvlakking van een houten balkenplafond

Voor de ideale uitvlakking op houten balkenplafonds zorgen bodenuitvlakkingsmiddelen en droge dekvloeren. Naast de bodenuitvlakking functioneren zij ook als stappgeluidisolatie. Het kraken op de houten vloeren behoort daarmee tot het verleden. Het leggen van de droogbouwelementen is lichamelijk inspannend, maar qua principe eenvoudig. Voordat u met de daadwerkelijke legwerkzaamheden begint, dient u ervoor te zorgen dat de ondergrond niet meegeeeft of veert; indien nodig dienen oude, losse planken opnieuw te worden vastgeschroefd.

De lijst met benodigde gereedschappen voor het uitvlakken van oneffenheden van een houten balkenplafond is zeer kort:

• Afziehlat-set
• Cutter
• Tacker
• Stik- of handzaag met hardmetalzaagblad

Stap 1: Schudlaag

In een oogopslag: Materiaal voor droge schudlagen
Eerst moet u zich informeren over de verschillende materialen van droge schudlagen.

De werkstappen in detail aan de hand van het voorbeeld van de gipsomantelde schudlaag:

1. Ondergrond afvlakken: Eerst moet u de bodem afvlakken met behulp van een slangenwaterstel of een lasertoestel, om de benodigde schuthoogte vast te stellen en deze vervolgens met een potlood aan de muur te markeren. Deze bedraagt minimaal 20 mm en maximaal 100 mm.
2. Stofbeschermingsfolie aanbrengen: Voordat de schudlaag in het spel komt, wordt er een stofbeschermingsvlies op de bodem aangebracht. De diffusie-open stofbeschermingsbaan voorkomt dat stofdeeltjes en vezelachtiges onderdelen en schudgoed door de tussenverdieping rieselen. De banen moeten elkaar ongeveer 8 cm overlappen.
3. Randafdekkingsstrip aanbrengen: De isolatiestrips worden in de randzone op vloerniveau aangebracht om toekomstige geluidbruggen te vermijden. Strips van mineraalbouwelementen kunnen gemakkelijk getackerd en gesneden worden.
4. Schudgoed toevoegen: Eerst pakt u zich een rechthoekig oppervlak voor, waarvan de lengte en breedte overeenkomt met de lengte van de afziehlat. Voordat u het schudgoed royaal over het oppervlak verspreidt, dient u eerst de rand van het oppervlak met schudgoed (ongeveer 20 brede dammen) te bestrooien. Vervolgens legt u twee van de latten parallel op de stroken. Met behulp van libellen kunt u de hoogte goed afvlakken en indien nodig past u de hoogte van het uitvlakkingsschudsel aan door wat schudgoed toe te voegen of te verwijderen. Wanneer de latten links en rechts zijn uitgelijnd, vult u de tussenruimte met het schudgoed. Met behulp van een verder afziehlat, die u dwars op de twee andere legt, trekt u de gehele vulling gelijkmatig af. Zo gaat u stuksgewijs te werk.

Stap 2: Droge dekvloer

In een oogopslag: Materiaal voor droge dekvloerplaten
Net als bij de uitvlakkingsschudlaag is er ook bij de legplaten een groot assortiment.

In principe onderscheidt men dekvloerplaten met en zonder thermische isolatie. Degene met isolatie-eigenschappen hebben aan de onderzijde houtvezel-, polystyreen- of mineraalbouwelisolatie.

De werkstappen in detail aan de hand van het voorbeeld van de droge dekvloer van gipsvezelplaten met houtvezelisolatie:

De bouwplaten worden eerst met een handzaag op maat gesneden. De overhangende groef in het gebied van de wandaansluiting dient altijd afzaagd te worden. Met het leggen begint u het beste in een hoek tegenover de deur. Daar legt u de droge dekvloerplaat op de droge schudlaag en schuift u deze tot aan de isolatiestrips. Om de droge dekvloeren met elkaar te verbinden, worden de aansluitende platen via hun trapvormige groef met dekvloerlijm ingelijmd en met snelbouwschroeven in de buurt van de groeven met elkaar bevestigd. Tot slot verwijdert u de overtollige klebresten. De isolatiestrips dienen eerst na het leggen van de vloerbedekking te worden verwijderd.

Redaktioneller Hinweis: Trotz größter Sorgfalt bei der Recherche und Erstellung unserer Inhalte bitten wir Sie, stets die Gegebenheiten vor Ort sowie die Hersteller-Hinweise am jeweiligen Produkt zu beachten. Wir bemühen uns, alle Informationen korrekt, vollständig und aktuell zu halten, können jedoch keine Garantie dafür übernehmen.